كرد. از اين رو، اين مدرسه ((آكادمي)) نام گرفت. پس از مرگ افلاطون اسپيوسيپوس1 و بعد از او هم كسنوكراتس2 رياست مدرسه را به عهده گرفتند، دو رياضيداني كه در فصل بعدي بدانها خواهم پرداخت. عليرغم انقلابات بسيار، مدرسه تا 529 دوام يافت، يعني بيش از نه قرن. (در فصول بعدي گاه به گاه بدان اشاره خواهم كرد.) با اين حال، ترقي افلاطونيگري غالباً مستقل از مدرسه بود و تأثير آن قرنها پس از انحلال مدرسه به شدت احساس ميشد.
3. رياضيات يوناني. توسعهٴ فراوان رياضيات كه به وسيلهٴ بقراط خيوسي در حوالي نيمهٴ قرن گذشته صورت گرفت، تحتتأثير روزافزون آكادمي مجبور به ترقي بود. تئايتتوس3 (حدود 380) نظريهٴ اعداد اصم را اصلاح كرد و اثري دربارهٴ پنج حجم منتظم نوشت؛ لئون (حدود 377) رسالهٴ بقراط را تصحيح كرد؛ آرخوتاس4 پژوهشهاي حسابي و هندسي زيادي به عمل آورد و مطالعهٴ رياضيات محض را آغاز كرد؛ توماريداس پاروسي5 روش جالبي براي حل يك رشته از معادلات خطي ابداع كرد؛ فيليپ اوپوسي6 منجم به مطالعهٴ اعداد كثيرالاضلاع پرداخت.
از لحاظ زماني، آخرين اينان، و در عين حال بزرگترينشان، بلكه يكي از بزرگترين رياضيدانان و منجمان همهٴ ادوار، اودوكسوس7 كنيدوسي است (حدود 367). او نظريهٴ اعداد اصم، و نظريهٴ تقسيم طلايي را (كه در هنر يوناني اهميت زيادي دارد) كامل كرد و روش افنا را كشف كرد و براي اثبات قضاياي مختلف به كار برد.
4. نجوم يوناني. تا به حال از بزرگترين منجم اين عصر، يعني اودوكسوس، ياد كردهام. او نظريهٴ افلاك متحدالمركز را، كه مبناي نجوم علمي بود، توضيح داد. دو منجم ديگر، كه هر دو فيثاغوري بودند، شايستهٴ يادآورياند: اكفانتوس8 سيراكوزي، در آغاز اين قرن چرخش زمين را حدس زد؛ فيليپ اوپوسي از معاصران اودوكسوس، گزارشي از نجوم فيثاغوري عرضه كرد.
5. فيزيك و فنآوري يوناني. گويند آرخوتاس رياضيدان، كه پژوهش خاصي در مكانيك به عمل آورد، يك بازيچهٴ خودكار ساخت؛9 فيليپ اوپوسي منجم دربارهٴ انكسار نور مطالعه كرد و كوشيد تا رنگين كمان را توضيح دهد (؟)؛ اودوكسوس كبير مطالعات متعددي در مبحث صوت و مكانيك به عمل آورد.
آينياس تاكتيكوس10 قديمترين نويسندهٴ يوناني راجع به علم نظام و محاصرهٴ شهرها، در حوالي 360 ق م برآمد؛ او دستگاههاي ارسال پيام از فواصل دور و رمزنويسي را تعبيه كرد.